تبليغاتX
لاله مجنون


                   

 

.....

 

كفش هايم مي كوبد در بند پاهايم

 

چهره ام در حياط خلوت اين شهر مي سوزد آرام

 

جاي انگشتر بر انگشتم حك شده

 

و من كه هنوز آرام آرام با خدايم صحبت مي كنم

 

انگار نه انگار

...

...

...

 بي دغدغه ترين شهر خداحافظ

دوست داشتني ترين عزيزان من

بيادتان هستم و بياد آرامش اين شهر

و اون پياده روي هاي پر احساس

و خدا حافظي مي كنم قبل از اينكه با من خدا حافظي كنيد.

 

 خداحافظ ......

 

1- آتليه بيد مجنون من ، كه دلم مي خواست درت براي هميشه باز باشد

 

ولي چه كنم كه چيز هاي مهمترديگري هم هست.

 

2- آقاي قاآني استاد ودوست خوبم ، دستت را مي بوسم بخاطر همه چيز.

 

3- مونس عزيز، كه چقدرقشنگ اين هفته هاي آخر با من بودي و نگذاشتي احساس

 

 تنهايي كنم .

 

4-و حامد ناقلاي عزيز ، (انشا اله خدا تورا به راه راست هدايت كند)

 

 حامد حقيقتي كه در رفتن غير منتظره من و زندگي خودش آشكار بود را

 

آرامش زياد اين شهرمی دانست، كه  نتيجه آن به نظر هردومون، آينده

 

 پيش رو را بکلی فراموش کردنه. 

                           

                                     خدا یا شکر به خاطر همه چیز

 

 


+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 9:8 توسط فرخ |


 نالم از دست تو اي ناله كه تاثير نكردي

گرچه او كرد دل از سنگ تو تقصير نكردي

 شرمسار تو ام اي ديده از اين گريه خونين

 

كه شدي كور و تماشاي رخش سير نكردي

 

مشكل از گير تو جان در برم اي ناصح عاقل

 

كه تو در حلقه زنجير جنون گير نكردي

 

عشق همدست به تقدير شد و كار مرا ساخت

 

برو اي عقل كه كاري تو به تدبير نكردي

 

چه غروريست در اين سلطنت اي يوسف مصري

 

كه دگر پرسش حال پدر پير نكردي

 

شهريارا تو به شمشير قلم در همه آفاق

 

به خدا ملك دلي نيست كه تسخير نكردي»

 

 سه شنبه ها روزهای قشنگ من . . . .                                                                                          

روزهای پر مشغله ای که برای من زیباست، از این جهت که پروژه جشنواره،

 

 من رو با آدم های جالبی آشنا کرد که تونستم چیزهای زیادی ازاون ها یاد بگیرم

 

 و اینکه همیشه رسیدن به هدف و اول شدن مهم نیست بلکه این مسیری که ما طی

 

می کنیم برای رسیدن به هدف ، مهمه .

 

 البته با همه این حرف ها از دوستان می خوام که واسه اول شدنم دعا کنند که واسه

 

 ارشد هنر بهش نیاز دارم . 

 

این سه شنبه های قشنگ شب هاش هم ، ارزشمنده ، وقتی که می نشینم پای سریال

 

مرگ تدریجی یک رویا که انگارچیزهای زیادی واسه گفتن داره .

 

 و این سه شنبه : سلام مادر ، خسته نباشی  می دونم از اینکه هیچ کدوم از بچه هات

 

 امروزکنارت نیسن یه جورایی هستی ، مخصوصا من که سه چهار ماهی هست که

 

ندیدمت، ولی  به هر حال مادرعزیزم این تلاش برای پیشرفت رو شما به ما یاد دادی

 

 حالا درهرجا قسمت بود .

 

همیشه بیادت هستم وبیاد (هنوز مادر نشدی )گفتنت و اون  کتابخانه پرازکتابت  و

 

 کتابخانه کوچکترکنارش که پرازخاطراتست .  حرف های سنجیده  تو هرروز

 

می بوست من را .

 

ومن نیز سعی می کنم آنچه دوست داری باشم ، پس خوب باشم تا از این راه دور

 

 ببوسمت. روزت مبارک      

 

من  در مسیر دوست داشتن دوستتان دارم مادرو پدر عزیزم .      

  

 


+ نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 10:56 توسط فرخ |


دست هايي كه در نمي دانم خود آرا م مي نويسد :

احساسم مي گويد بنويس حتي اگر دير شده باشد ، پس مي نويسم براي خودم 

 

 و برای تو .

 

از تو مي نويسم كه رفتي ، تو كه از همان ابتدا مي بايست سفر كني .

 

آمده ام  بگویم که نمي دانم  چه اصراري  بود  كه اين در باز شود

 

 وندانستن ازاينكه اين اصرار ، از آن در بود يا در از آن اصرارآنان ؟

 

 واقعا چه اصراري بود ؟؟؟؟؟

 

ولي اين را مي دانم كه تو از همان ابتدا مي بايست سفر كني ، تو اصلا

 

 مال اينجا نبودي ودرهجرانت این ارتباط روشن را  مي بينم و دري كه

 

 اينطرف تر توي بن بست تنهاييم باز شده .

 

  السلام عليك يا فاطمه الزهرا


+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 1:17 توسط فرخ |


 گاهی وقتا دل ما می گیره ، از ما می پرسند  که چته؟   

 

 و ما هیچی برای گفتن نداریم !!!!!!!!!!              

 

این پست رو نوشتم تا بگم حالم خوبه و بهتر ازاین هم میشه.

 

دو سه روز بود که چند تا سوال ذهنم رو مشغول می کرد که

 

بالاخره ساعت ۱۵:۳۰ امروز توی سالن نمایش شهید آوینی

 

دانشکده هنر. من نشستم پای تماشای فیلم به همین سادگی.        

 

اکران این فیلم با حضور سید رضا میر کریمی ، نقد این فیلم و

 

معجزه ای که جوابگوی تمام سوالاتی بود که ذهن منو مشغول

 

کرده بود و به همین سادگی حال من خوب شد ......  

             


+ نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 23:50 توسط فرخ


 من حواسم جمع است ننگارم پر مرغي بي حاصل ،

 

دست من خاموش است ،

 

لب خلاقيتم مي سوزد

 

سر نوشيدن يك فنجان چای

 

و تمام هست آمدنم اين است :

 

كه حواسم باشد

 

تو را به باريكي يك مو نيز ا نديشست

 

من حواسم جمع است بنويسم با يك رنگ

 

ولي افسوس

 

مرغ خيالم ، به خرابی مي خواند من را

 

من حواسم جمع است 

 

دست من خاموش است

 

لب خلاقيتم مي سوزد .

 

 

 

.................................................................

 

دل سراي عشق است به كجا مي بري امشب

 

                                پروبالم راكه چيدي به كجا مي بري امشب

 

من در اين آتش محنت ،  ندارم آهي

 

                                       كه تمام آهم  به رضا مي بري امشب

 

.......................................................................

 

 

 واژه هايش كم بود، سنگ آسياب درنگ كرد ،آرام 

 

و با طمانينه گفت : شايد سرماي زمستان..............

 

 ادامه در پست بعدی....

 

 

  كافيست قلم را برداري و بنويسي گنجشك

 

خودش بال در مي آورد و پرواز مي كند

 

تا بنويسي درخت ، رشد مي كند و جنگل مي شود

 

گنجشك روي درخت مي نشيند، آواز مي خواند وتكثير مي شود

 

حالا يك جنگل داريد و يك آسمان گنجشك

 

از صداي گنجشك كه خسته شده اي

 

كافيست بنويسي تفنگ

 

اگر از درخت خسته شده اي بنويس تبر

 

جنگل از بين مي رود

 

حالا پشت پنجره چيزي نيست جز كويري بي روح يا آسمان كبود،

 

همان كه اول نقاشي اش كرده بودم.

 

 ....................................................................................

  

    براي دلم و بياد سعدي

 

دوش مرغي بصبح مي ناليد       عقل و صبرم ببردو طاقت و هوش

 

يكي از دوستان مخلص را          مگر آواز من رسيد به گوش

 

گفت كه باور نداشتم تو را          با نگ مرغي كند مد هوش

 

گفتم اين شرط آدميت نيست         مرغ تسبيح خوان و من خاموش

 

 

    يادم باشد فالله خيرحفظا و هو ارحم ا لراحمين

                 


+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 0:38 توسط فرخ |


    شايد

 

    محو بايد شد

 

    و نديدکه ا نكار چيست؟

 

   نمیدونم چرا چند وقتيه كه نسبت به اجراي نهايي پروژه هام

 

  بي انگيزه شدم؟ درست زماني كه بايد نتيجه بگيرم!!!!!!

   

   از هلن كلر مينويسم تا جان تازه اي بگيرم....

 

 

درست است كه هلن كلر از پاره اي حواس طبيعي محروم بود

 

وكيست كه نباشد؟ ولي آنچه كه اورا متمايزازديگران مي كرد

 

اين محروميت نيست بلكه عظمت غلبه اي ست كه وي بر اين

 

نقص خود نموده و حتي از آن استفاده كرده است....

 

 

به هر كاري كه اراده كنيم، توا ناييم. اگر آن گونه كه سزاوار

 

است پيگير باشيم.

 

 

هنگامي كه يكه و تنها دروادي تنهايي و تاريكي قدم بر ميداريم

 

از عشق و عوا طفي كه از كلمات و اعمال محبت آميز و مصاحبت

 

ديگران زاييده مي شود بي خبريم ، ولي وقتي به ميراث انساني

 

خويش باز مي گرديم نسبت به هم علاقه مند مي شويم .

 

(هلن كلر)

 

  

 لحظه تحويل سال پراحساس ترين لحظه سال جديد كه......

 

 

دوستان وقت گل آن به كه بعشرت كوشيم

  

                                   سخن اهل دلست اين و بجان بينوشيم

 

نيست در كس كرم و وقت طرب مي گذرد

 

                                   چاره آنست كه سجاده به مي بفروشيم

 

خوش هوا ئيست فرح بخش خدايا بفرست

 

                                     نازنيني كه برويش مي گلگون نوشيم

 

ارغنون ساز فلك رهزن ا هل هنر ست

 

                                    چون ازاين غصه نناليم وچرا نخروشيم

 

گل بجوش آمد و از مي نزديمش آبي

 

                                    لاجرم زآتش حرمان و هوس مي ناليم

 

مي كشيم از قدح لاله شرابي موهوم

 

                                  چشم بددوركه بي مطرب ومي مدهوشیم                  

 

حافظ اين حال عجب باكه توان گفت كه ما

                                       

                                       بلبلانيم كه در موسم گل خاموشيم

 

 

 

  يادم باشد هر چیز شگفتی‏های خود را دارد ، حتی تاریكی و سكوت .

 

 


+ نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت 18:10 توسط فرخ |


      ممنونم از همه دوستانی که نظرشون رو در رابطه با مورد 2

 

 پست قبلیم، بیان کردند و همچنین یه تشکر از عزیزی که عا شقانه

 

 با نظر خصوصیش راهنماییم کرد.

 

        ایده آل گرایی زیباست، ولی گاهی وقت ها واقع گرایی

 

  را نیز باید در آغوش گرفت.

 

       یادم باشد هر کاری که دوست دارم را انجام بدم.

 

 


+ نوشته شده در شنبه دهم فروردین 1387ساعت 10:24 توسط فرخ