تبليغاتX
لالهِ مجنون

لالهِ مجنون

 گاهی وقتا دل ما می گیره ، از ما می پرسند  که چته؟   

 

 و ما هیچی برای گفتن نداریم !!!!!!!!!!              

 

این پست رو نوشتم تا بگم حالم خوبه و بهتر ازاین هم میشه.

 

دو سه روز بود که چند تا سوال ذهنم رو مشغول می کرد که

 

بالاخره ساعت ۱۵:۳۰ امروز توی سالن نمایش شهید آوینی

 

دانشکده هنر. من نشستم پای تماشای فیلم به همین سادگی.        

 

اکران این فیلم با حضور سید رضا میر کریمی ، نقد این فیلم و

 

معجزه ای که جوابگوی تمام سوالاتی بود که ذهن منو مشغول

 

کرده بود و به همین سادگی حال من خوب شد ......  

             

+ نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 23:50 توسط فرخ


 من حواسم جمع است ننگارم پر مرغي بي حاصل ،

 

دست من خاموش است ،

 

لب خلاقيتم مي سوزد

 

سر نوشيدن يك فنجان چای

 

و تمام هست آمدنم اين است :

 

كه حواسم باشد

 

تو را به باريكي يك مو نيز ا نديشست

 

من حواسم جمع است بنويسم با يك رنگ

 

ولي افسوس

 

مرغ خيالم ، به خرابی مي خواند من را

 

من حواسم جمع است 

 

دست من خاموش است

 

لب خلاقيتم مي سوزد .

 

 

 

.................................................................

 

دل سراي عشق است به كجا مي بري امشب

 

                                پروبالم راكه چيدي به كجا مي بري امشب

 

من در اين آتش محنت ،  ندارم آهي

 

                                       كه تمام آهم  به رضا مي بري امشب

 

.......................................................................

 

 

 واژه هايش كم بود، سنگ آسياب درنگ كرد ،آرام 

 

و با طمانينه گفت : شايد سرماي زمستان..............

 

 ادامه در پست بعدی....

 

 

  كافيست قلم را برداري و بنويسي گنجشك

 

خودش بال در مي آورد و پرواز مي كند

 

تا بنويسي درخت ، رشد مي كند و جنگل مي شود

 

گنجشك روي درخت مي نشيند، آواز مي خواند وتكثير مي شود

 

حالا يك جنگل داريد و يك آسمان گنجشك

 

از صداي گنجشك كه خسته شده اي

 

كافيست بنويسي تفنگ

 

اگر از درخت خسته شده اي بنويس تبر

 

جنگل از بين مي رود

 

حالا پشت پنجره چيزي نيست جز كويري بي روح يا آسمان كبود،

 

همان كه اول نقاشي اش كرده بودم.

 

 ....................................................................................

  

    براي دلم و بياد سعدي

 

دوش مرغي بصبح مي ناليد       عقل و صبرم ببردو طاقت و هوش

 

يكي از دوستان مخلص را          مگر آواز من رسيد به گوش

 

گفت كه باور نداشتم تو را          با نگ مرغي كند مد هوش

 

گفتم اين شرط آدميت نيست         مرغ تسبيح خوان و من خاموش

 

 

    يادم باشد فالله خيرحفظا و هو ارحم ا لراحمين

                 

+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 0:38 توسط فرخ |


X

...من كه روي بوم هيچم
توي دشت ، زير يك لكه رنگ
يا كه شايد پشت پرواز مدادي
مي نويسم لاله اي را واژگون
مي نويسم زندگي راسرانگشت طبيعت،
(يك سكوت)
توي اين خاموشي
مي دهم يك تحيت،
يك سلام،اول به او...
تا كه باشد لاله مجنون
باردیگر سربه زير
...
..


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

مهر 1388

شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386



پیوندها

سبوي دل
واگويه
انسان برتر
تازه هاي ادبي
چكاوك
امل _ چمران
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin